‘पहाडको छोरो’ कि ‘नेपालको छोरो’ अनि ‘घोटिएर हातका’ कि ‘घोटिएर हात पाउ’? गोपाल योञ्जनको शब्द, सङ्गीत र स्वर रहेको यो गीत जति खास छ, यसले भन्न खोजेको सन्देश आजको समयमा उत्तिकै सान्दर्भिक पनि छ । किनकि, यो गीतको अन्तरामा यहाँ गोपाल योञ्जनले नेपालीको आत्मसम्मानको कुरा गरेका छन् । उनले कल्पेको पात्र एउटा स्वाभिमानी नेपाली हो, जो भन्छ— कसैको खोसेको रोटीले मेरो पेट भरिन्न अर्थात् हामी नेपालीहरू अरू कसैको लुटेर होइन, आफ्नै पौरखले कमाएर खान चाहन्छौँ । यहाँ स्वाभिमानको कुरा गर्नेबाहेक योञ्जनले नेपालीले आगो सहन्छन् तर अन्याय सहन्नन् भनेर लेखेका छन् । जुन कुरा अहिले सुन्दा व्यङ्ग्य गरेको जस्तो लाग्छ किनकि हामी आँखै अगाडि अन्याय भएको देख्दा पनि कहिलेकाहीँ चुपचाप बस्दिन्छौँ । त्यसैले अहिलेको समयमा ‘पहाडको छोरो’ वा ‘नेपालको छोरो’ भनेर एउटा सर्जकलाई गाली गर्नुभन्दा यो गीतको खास मर्मलाई मनैबाट आत्मसात गर्नु झन् जरुरी हो जस्तो मलाई लाग्छ । तपाईँलाई के लाग्छ, कमेन्ट गर्नुहोला । Script and Performance: @Suraj Subedi Video editing: @Surakshyan Khanal Proofreading: @Lenin Banjade #subtextwithsuraj #banekochhapaharale #gopalyonjan #nepalitiktok #whattowatch — TikTok di @subtextwithsuraj