Намсрайг залуудаа нутгийнхан нь нэрээр нь бараг дууддаггүй, “анчин” гэхэд л хэн болохыг н… — @naba.verse

動画のインサイト

@naba.verseのTikTok動画「Намсрайг залуудаа нутгийнхан нь нэрээр нь бараг дууддаггүй, “анчин” гэхэд л хэн болохыг нь мэддэг байжээ. Арван тав, арван зургаатайгаасаа аавыгаа дагаж тайгад гарсан тэр хүн жаран нас өнгөртлөө буу мөрнөөсөө салгаж үзээгүй бөгөөд хаана ямар амьтан нутагладаг, ямар жалгаар хэдийд буудаг, салхи хаашаа эргэхэд ангийн мөр яаж өөрчлөгддөгийг нүдээрээ харсан юм шиг хэлдэг байв. Нас ахих тусам залуу анчид хүртэл Намсрайгаар зам заалгаж, зарим нь бүр “Өвгөний араас л явчихвал хоосон буцна гэж байхгүй” хэмээн ярьдаг болсон гэдэг. Гэхдээ амьдралынхаа сүүлчийн өвөл тэр хүн өөрийнхөө бууг харахаас хүртэл дургүй болсон шалтгааныг гэрийнхэндээ хэлэхдээ “Би ан амьтнаас айгаагүй ээ, хүн мэдэхгүй юмаа мэддэг юм шиг явснаасаа айсан” гэж хэлсэн байдаг. Намсрай хар багаасаа Жарганат хэмээх уулсын барааг харж өссөн хүн байлаа. Тэр хавийн хэдэн өндөр нуруу, битүү хушин ой, өвөлдөө нар бараг тусдаггүй гүн жалга хүртэл түүнд айлын хашаа хороо шиг танил байсан бөгөөд төөрнө гэдэг үгийг бараг мэддэггүй хүн байжээ. Өглөө гэрээс гарахдаа эхнэр нь “Хэзээ ирэх вэ?” гэхэд “Орой ч ирж мэднэ, гурав хоноод ч ирж мэднэ, гал л битгий бөхөөгөөрэй” гээд инээгээд морддог байсан гэдэг. Харин Жарганатын баруун хойт амыг чиглэх болгонд хөгшин эх нь амьд сэрүүндээ хэлдэг байсан нэг үг санаанд нь ордог байж, “Тэнд тааралдсан болгоноо ан гэж харж болохгүй шүү” гэж захидаг байсны учрыг тэр үедээ ер тоодоггүй явжээ. Намсрай нас тогтож, ангийн хорхой нь бага зэрэг дарагдсан хойноо ч өвөл болохоор гэртээ удаан сууж чаддаггүй хэвээр байв. Хүүхдүүд нь “Одоо боль доо, аав аа, бид явъя” гэхээр өвгөн гаансаа нэрж сууснаа “Та нар мөр харчхаад амьтан оллоо гэж боддог, би амьтан хаашаа явахыг нь мөр гарахаас өмнө мэднэ” хэмээн тоглоом шоглоомоор амыг нь таглана. Том хүү Мягмар нь аавынхаа бууг цэвэрлэж өгөхдөө хүртэл “Энийг нэг өдөр надад өгнө биз дээ?” гэхэд Намсрай “Намайг үхэхээр булаагаад авчихгүй юу” гэж инээдэг байжээ. Хэн ч тэр буу хэдхэн жилийн дараа гэрийн хойморт цэнэггүй хэвтэж, эзэн нь түүн рүү бараг харахаа болино гэж төсөөлөөгүй юм. Нэг өвлийн эхээр сумын захиргаанаас хүн ирж Намсрайг дууджээ. Сумын дарга Цэвээн түүнийг өрөөндөө оруулж цай аягалангаа “Хотоос хэдэн албаны хүн ирнэ, хоёр гүүр тавих хүмүүс гэсэн, зэрлэг гахайн мах идэж үзье гэж захисан юм байна” хэмээн учирлав. Намсрай хэсэг дуугүй сууснаа “Гахай юу, энэ цаснаар уу?” гэхэд Цэвээн “Та л аминд орно доо, өвгөн минь, нэгийг унагаагаад өгчих” гэж гуйжээ. Өвгөн гарахдаа зөвшөөрсөн ч үүдэнд мориндоо мордох зуур хаанаас ч юм нэг хэрээ хоёр удаа дуугараад нам болсныг анзаарч, өөрөө ч мэдэлгүй Жарганатын зүг харсан гэдэг. Гэртээ ирээд эхнэртээ учрыг хэлэхэд хөгшин нь зуухны ам руу түлээ түлхэж сууснаа “Заавал чи явах ёстой юм уу?” гэж нэг л дургүйхэн асуув. Намсрай “Нэг гахай л шүү дээ, надад юу байх вэ” гэхэд эхнэр нь “Сүүлийн үед хөл чинь шөрмөс татаад байна гээд байсан биз дээ, хүн гуйлаа гээд биеэ мартчих юм” хэмээн үглэжээ. Үнэхээр ч тэр намраас хойш өвгөний баруун хөл хааяа шөнөөр татаж, хол алхсаны дараа өвдөг нь хөшдөг болсон тул ганцаар хол явахаа багасгасан байв. Гэвч сумын даргад ам гарчихсан хүн өглөө эрт хуучин буугаа мөрлөн, эмээлдээ багахан борц, аяга, данх, хоёр өдрийн идэх юм ганзагалаад Жарганатын их тайгыг чиглэн хөдөлжээ. Эхний өдөр нь өвгөнд нэг л эвгүй санагдсан гэдэг. Цас шинэхэн орсон болохоор мөр сайн харагдах учиртай атал туулайн мөрөөс өөр юм бараг таараагүй бөгөөд урьд нь гахай холхидог байсан намгархаг жалга хүртэл эзгүй байв. Орой гал түлж цай чанан суухад морь нь гэнэт... ҮРГЭЛЖЛЭЛИЙГ БИО ДЭЭРХИ hairiin.zahia ХОЛБООСНООС БҮТЭН УНШААРАЙ ✅😳」は、このインデックスが取得した公開指標で4,800回再生、34いいね、1コメント、2シェアとなっています。 エンゲージメント率は0.77%です（再生数に対する、いいね・コメント・シェアの割合）。 投稿されたのは2週間以上前で、再生時間は0 秒です。 7回保存されています。

よくある質問

このTikTok動画の再生数は？

ここにインデックスされた取得データでは、4,800回再生、34いいね、1コメントです。

このTikTok動画を投稿したのは誰ですか？

@naba.verseが投稿しました。投稿者へのリンクはこのページにあります。

このTikTok動画のエンゲージメント率は？

取得した指標全体で、エンゲージメント率は0.77%です（いいね＋コメント＋シェアを再生数で割った値）。

このTikTok動画はいつ投稿されましたか？

2026-09-30（2週間以上前）に投稿されました。