एकदिन सिंहदरबारको गेटैमा नारायणगोपालले गायिका ज्ञानु राणालाई भेट्छन्। आफूले लोकगीत नगाएको कुरा सुनाउँदै उनीसँगै एउटा गाउन मन लागेको कुरा सुनाउँछन् । भन्छन्, “तिमीसित मलाई लोकगीत धेरै गाउन मन लाग्यो । तिमी आफ्नो बुवासित गएर एउटा लोकगीत मागेर ल्याऊ ।” त्यस्तो वरिष्ठ कलाकारले आफू जस्तो भर्खरै गाउन थालेकी मान्छेसँग सँगै गाउन मन छ भनेको सुन्दा सुरूमा ज्ञानुलाई विश्वास लाग्दैन । तर, नारायणगोपालले पक्कै गाउने हो भनेपछि उनी आफ्ना बुबा अर्थात् जनकविकेशरी धर्मराज थापालाई अनुरोध गर्छिन्। भन्छिन्, “बुवा नारायणदाइले मसँग डुएट गाउँछु भन्नुभाको छ । एउटा गीत बनाइदिनुस् न ।” छोरीले त्यसो भनेपछि धर्मराज थापा आफैँले गाएको र रेकर्ड गरिसकेको एउटा गीत सम्झिन्छन् । त्यसको बोल थियो, “हरियो भन्नु नि कान्छी त्यो रानी वन/पहेँलो भन्नु सुनखानी सुन मेरो निर्माया।” उनी यही गीतलाई छोरी र नाराययणगोपालले गाउने गरी दस मिनेटभित्रमा नै एउटा युगल गीत बनाइदिन्छन्, जसमा नारायणगोपालले गाउने भाग यस्तो बन्छ, ढुङ्गाको छानो नि कान्छी टिनको छानो नौ तले घरको बाँहसम्म सुन मेरो निर्माया . . . Script and Performance: @Suraj Subedi Video editing: @Surakshyan Khanal Proofreading: @Lenin Banjade #subtextwithsuraj #sirimasirinikanchabatashaichalyo #hariyobhannu #dharmarajthapa — @subtextwithsurajのTikTok