အွန်လိုင်းပေါ်မှာ လူကြည့်သန်းပေါင်းများစွာနဲ့ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြတဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီပုံထဲမှာ ခေတ်ပေါ် အဖြူရောင်ကားလေးတစ်စီးဟာ ရှေ့ပိုင်းတစ်ခုလုံး ဆိုးဆိုးရွားရွား ကြေမွ ပျက်စီးနေပြီး သူဝင်တိုက်မိခဲ့တဲ့ ၁၉၇၃ ခုနှစ်ထုတ် ကားစိမ်းကြီးကတော့ နောက်ပိုင်း ဘန်ဘာသံကိုယ်ထည်မှာ ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ မတ်မတ်ရပ်တည်နေတာကို တွေ့ရမှာပါ။ ဒါကို မြင်ဖူးသူ အတော်များများက ခေတ်ဟောင်းကားတွေက သံမဏိအစစ်တွေနဲ့ လုပ်ထားလို့ ပိုခိုင်တယ်၊ အခုခေတ်ကားတွေက ပလတ်စတစ်တွေမို့လို့ အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ဝေဖန် ပြစ်တင်ကြပါတယ်။ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက လူအများ ထင်ထားတာနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပါတယ်။ ခေတ်ပေါ်ကားတွေဟာ တိုက်မိတဲ့အခါ အလွယ်တကူ ကြေမွသွားအောင် သက်သက်မဲ့ အင်ဂျင်နီယာပညာရပ်နဲ့ တွက်ချက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာပါ။ ဒါကို Crumple Zone လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကားတိုက်မှုဖြစ်တဲ့အခါ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ခတ်မှုအားလုံးကို ကားရဲ့ကိုယ်ထည်က စုပ်ယူပြီး ကြေမွပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ကားထဲမှာ ပါလာတဲ့ လူတွေဆီ ပြင်းအားမရောက်အောင် အသက်ကယ်တင်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်ဖက်က ခေတ်ဟောင်းကားကြီးကတော့ ကိုယ်ထည် မာကျောလွန်းတဲ့အတွက် ရိုက်ခတ်မှုဒဏ် အားလုံးဟာ ကားထဲက လူဆီ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားပြီး ခါးကျိုးတာ၊ အသက်ဆုံးရှုံးတာမျိုး ဖြစ်စေနိုင်ပါတယ်။ ကားကုမ္ပဏီတွေဟာ ကားသေပေမယ့် လူရှင်ဖို့အတွက် အခုလို နည်းပညာကို ပြောင်းလဲအသုံးပြုလာခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ 💡 Takeaway ဒီဖြစ်ရပ်ကနေ ရရှိတဲ့ သင်ခန်းစာကတော့ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနဲ့ အရာရာကို ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူးဆိုတာပါပဲ။ တစ်ခါတရံမှာ အလွယ်တကူ ကြေမွပျက်စီးသွားတတ်တဲ့အရာတွေဟာ နောက်ကွယ်မှာ အဖိုးတန်ဆုံးအရာ (လူ့အသက်) ကို ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပေးဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စနစ်တကျ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နည်းပညာရဲ့ တိုးတက်မှုဟာ ပစ္စည်းခိုင်ခန့်ဖို့ထက် လူသားတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ပိုပြီး ဦးစားပေးလာတယ်ဆိုတာကို သတိပြုမိစေပါတယ်။ သင်ဘယ်လိုထင်မြင်ပါသလဲ? ကော်မန့်မှာ ပြောပြပေးခဲ့ပါဦး။ #CarCrash #ClassicCars #CarSafety #physicsfacts #usecardealer — @kyaw.ji.foodjpmm TikTok