عمر کردم و دنیا را شناختم؛ فهمیدم که گاهی آشناها از غریبه‌ها غریبه‌تر می‌شوند و غریبه‌ها با گذشت زمان، از آشناها هم آشناتر… 🖤 با گذشت روزگار یاد گرفتم که من آدم‌های زیادی را می‌شناختم، اما خیال می‌کردم دوست‌های زیادی دارم؛ غافل از اینکه شناختن آدم‌ها با دوست داشتن و وفاداری‌شان زمین تا آسمان فرق دارد. آدم عاقل گاهی از چیزهایی شرم می‌کند که آدم نادان به آن‌ها افتخار می‌کند؛ چون هر چیزی که به آن افتخار می‌کنیم، لزوماً مایهٔ سربلندی نیست. و امروز خوب می‌دانم که بعضی از همان آشنایان، رفیقان و حتی فامیل‌هایی که روزی فکر می‌کردم در غم و شادی کنارم هستند، از غم‌های ما غمگین نشدند؛ بلکه در پشت پرده، از درد و شکستگی دل ما خوشحال بودند. اما چه باک…! ما نه اهل انتقامیم، نه دنبال تلافی؛ ما همه‌چیز را به خدا می‌سپاریم، چون باور داریم هیچ اشکی از چشم خدا پنهان نمی‌ماند و هیچ دلی بی‌دلیل نمی‌شکند. عمر به ما آموخت که به هر آشنایی اعتماد نکنیم، هر لبخندی را از صمیم قلب ندانیم و هر کسی را لایق جایگاهش در زندگی‌مان نشماریم. از این پس، نه از کسی کینه به دل می‌گیریم و نه برای کسی بد می‌خواهیم؛ فقط جای آدم‌ها را در زندگی‌مان عوض می‌کنیم و آرامش خود را به دست خدا می‌سپاریم. خدایا، تو خودت شاهد تمام دردهایی هستی که در سکوت تحمل کردیم… 🤲🏻😔❤️ — @fateme_8429のTikTok