(عنوان بچپن اور جوانی ) ہک جوانی پتہ نیں کتنے بچپن کھا گئی اے کڈاہیں جہڑے اکھیں اچ خوابیں دے میلے سجائی پھردے ہاسے اج انہیں اکھیں اچ اداسی دے ڈیرے ہن کڈاہیں چھوٹی چھوٹی خوشیں تے دل باغ باغ تھی ویندا ہئی کڈاہیں بارش اچ دھانونڑا بے وجہ دا کھلنڑ دوستیں دے نال شرارتاں کرنڑا اور ہر گہل کوں دل تے لا ونجڑاں زندگی دا سب توں خوبصورت حصہ ہئی ول وقت بدلیے حالات بدلیے لوک بدلیے اور ڈیہدے ڈیہدے اساں وی بدل گئے ہیں کڈاہیں جہڑے ماں پیو دی انگلی پکڑ کے چلنڑ آلے اساں اج زندگی دے مشکل ترین رستے تے کلہے چلنڑ سکھ گئے ہیں کڈاہیں کہیں دے چھوٹے جیں دڑکے تے رو پوندے ہاسے جہڑے اج وڈے وڈے ڈکھ دفن کر کے کھل پوندے ہیں کڈاہیں دل اچ ہزار خواہشاں ہوندیاں ہن اج خواہش کرنڑ کے وی ڈر لگدے کہ کتھائیں زندگی ولا کوئی سنہیرا خواب ڈکھا کے تروڑ نہ ڈیوے اے جوانی وی عجیب چیز ہے نہ یار چہرے تے سمجھداری گھن آندی ہے اور دل توں معصومیت چھک گھندی ہے انسان عمر دے لہاظ نال وڈا تاں تھی ویندے لیکن اندر کتھائیں نہ کتھائیں بچپن زندہ رہ ویندے جہڑہا کڈاہیں اپنڑیں دی توجہ دو ترسدے کڈاہیں بے فکری دے انہیں ڈیہواریں کوں یاد کریندے اور کڈاہیں چاہندے کہ کوئی اوکوں اویں سینے نال لاکے آکھے فکر نہ کر یار سب کجھ ٹھیک تھی ویسی ہنڑ نہ بچپن دی او بے فکری رہ گئی اے اور نہ او دوستیں دی محفل نہ او بے وجہ دا کھلنڑ اور نہ او راتاں جڈاں نندر دے سوا کوئی بئی فکر نہ ہوندی ہئی ہنڑ تاں راتاں جاگنڑ تے گزر ویندی ہے ذہن اچ ہزار سوال ہوندن اور دل اچ اینجھے ڈکھ جنہیں کوں کڈاہیں وی کہیں دے سامنڑ بیان نیں کیتا ونج سگدا کاش زندگی اچ ہک دفعہ ول وقت پھیرا پاوے ول او بچپن واپس آ ونجے ول او وقت ول آوے جڈاں خالی جیب ہوونڑ دا وی کوئی غم نہ ہوندا ہئی اور نہ دل ترٹنڑ کوئی خوف ہوندا ہئی نہ لوکیں دے بدل ونجڑ دا ڈکھ ہوندا ہئی جتھاں ہنجوں صرف چھوٹی چھوٹی گالہیں تے نکلدے ہن اور چند لمحے اچ ہک مسکراہٹ سب کجھ بھلا ڈیندی ہئی لیکن افسوس وقت کہیں کیتے واپس نیں آندا بچپن ہمیشہ کیتے یادیں دی قید اچ رہ ویندے جوانی زمہ داریں دے بوجھ تلے دبیج ویندی ہے اور انسان ساری عمر اوں سکون کوں تلاش کریندا رہ ویندے جہڑا ہک وقت بغیر منگیے اوندے نال ہوندا ہئی اج جڈاں شیشے اچ آپ کوں ڈیہدے ہیں چہرہ تاں اوہو ہے لیکن اکھیں اچ او معصومیت جیویں کتھائیں گل گئی ہووے چہرے تے کوڑی کھل ضرور ہے لیکن دل جانڑ دے کہ ایں مسکراہٹ دے پچھو کتنا تھکیڑہ کتنی محرومیاں اور کتنی ادھوری خواہشاں لکیا ہویا ہن سچ تاں اے ہے اساں وڈے نیں تھئے بلکہ ساکوں وقت توں پہلے وڈا کر ڈتا گئے حالات بچپن چھکیے ذمہ داریں بے فکری چھکی اور لوکیں تاں حد وی کر ڈتی ہے معصومیت وی چھک گِدی ہے ہک جوانی پتہ نیں کتنے بچپن کھا گئی ہے اور سب توں وڈا ڈکھ اے رہ ویسی ہنڑ بھانویں دل نال وی چاہوے لیکن ساڈا بچپن واپس نیں لا سگدا تحریر لکھت ثقلو لغاری ✍️ — @aftab_sanjraniii_01のTikTok